Władysławów (gm. Siemień)

Patrz hasło: Siemień.

Nazwa wsi pochodzi od imienia Władysława, syna Julii i Seweryna Biernackich.

Kolonia Władysławów powstała w powiecie radzyńskim guberni siedleckiej, zapewne w latach 60. XIX wieku.

W latach 1915–1918 r. w strefie wojskowej okupacji niemieckiej, tzw. Etappen Inspektion Armee Bug. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę należała do powiatu radzyńskiego województwa lubelskiego.

W 1954 r. weszła w skład nowoutworzonego powiatu parczewskiego [DzU, 1954, nr 49, poz. 241]. W latach 1975–1998 w składzie województwa bialskopodlaskiego. Od 1999 r. ponownie w powiecie parczewskim województwa lubelskiego [Ćwik i Reder, 1977; Trzebiński i Borkiewicz, 1956].

Gmina

Osada powstała w gminie Siemień. W 1933 r. utworzono w niej gromadę Władysławów [LDW, 1933, nr 22, poz. 181]. Po likwidacji gmin, w latach 1954–1972 wieś należała do gromady Siemień [DUWRNwL, 1954, nr 15, poz. 64]. Od 1973 r. sołectwo należy do gminy Siemień.

Według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (stan na 1.12.2025) wieś nie ma części składowych [https://eteryt.stat.gov.pl/].

Obiekty wymieniane we wsi w drugiej połowie XIX w.: Bagno – nieużytki, Niwka – pole, Piskornica – rzeka, Szczeciuga – łąka, Zasieka – łąka [Jadczak, 2010, s. 57]. Pod koniec XIX w. i powstaniu Kolonii zwanej Kujawy, część wsi określano jako Za Torem. Natomiast inne obiekty to: Edwardów – pole, Jeziorek – łąki, Pod Nadzieją – pole, Za Torem – pole [Jadczak, 2010, s. 57].

Wśród osadników sprowadzonych z Kujaw (wieś Galczyce, parafia Stadlno, gmina Wierzbinek) były rodziny: Śledzikowskich (Mateusz, jego syn Józef, strycharz, który ożenił się z Marianną z sąsiedniej Woli Tulnickiej, a których syn Jan był później sołtysem Władysławowa), Okresińskich, Bogdańskich, Wdowiaków, Stanisławskich, Paździerskich, Krasuckich [Jadczak, 2013, s. 32–34].

Brak informacji o stanowiskach zarówno z kwerendy, jak i systematycznych badań powierzchniowych prowadzonych w roku 1990 w ramach AZP [NID, AZP obszar 70-83].

Folwark Władysławów powstał niedługo przed 1868 r. [APL OR, HRP, sygn. 298].

W 1865 r. dobra Siemień nabył Ferdynand Rudnicki. Dokonał on jego podziału hipotecznego na mniejsze majątki. W 1867 r. Tulniki i Władysławów kupili Julian i Maria Zielińscy. W 1873 r. jedyną ich właścicielką została Maria Zielińska [APL OR, HRP, sygn. 201, 298].

W kolonii Władysławów osiedlili się katolicy należący do parafii rzymskokatolickiej pw. Św. Stanisława w Czemiernikach archidiecezji lubelskiej. W 1938 r. wieś przeniesiono do parafii rzymskokatolickiej Przemienienia Pańskiego w Siemieniu w diecezji siedleckiej.

20 VIII 1880 r. przybyło tu 8 rodzin osadników (łącznie 27 osób) z południowych Kujaw z wsi Galczyce, parafia Stadlno, gmina Wierzbinek [Jadczak, 2013, s. 32]. We Władysławowie w 1887 r. zamieszkiwało sześć osób [PKSG za 1887]. W 1892 r. we wsi znajdowało się 12 domów, w których mieszkało 51 osób. W 1917 tych domów było już 17 [Jadczak, 2013, s. 34]. Według spisu powszechnego z 1921 r. w 23 budynkach zamieszkiwało 127 rzymskich katolików [Skorowidz miejscowości, 1924, t. 4]. W 1943 r. we wsi mieszkało 170 mieszkańców [Amtliches, 1943]. W 2021 r. we Władysławowie było zameldowanych 81 osób [https://www.polskawliczbach.pl].

Początkowo Władysławów był folwarkiem dworskim. Dopiero po jego parcelacji powstały w nim indywidualne gospodarstwa rolne. Część mieszkańców wsi była bezrolna i pracowała na służbie u właścicieli ziemskich lub trudniła się innymi zawodami.

W kresie II wojny światowej założona została przez przez Stanisława Chudka kaszarnia. Początkowo wyposażona w napędzane ręcznie jagielnik i gryczak, w latach 60. XX w. zainstalowano śrutownik na prąd [Jadczak, 2010, s. 181].

*** We Władysławowie służbę porządkową w 1946 r. sprawowali Czesław Skowron, Władysław Łucjan, Stanisław Blicharz [APL OR, Star. Pow. w Radzyniu Podl., sygn. 766].