Pasieka

Patrz hasło: Sosnowica.

Nazwa pochodzi od słowa ‘pasieka’, czyli 'zespół uli z pszczołami; polana w lesie, gdzie wypasa się bydło’, lub 'miejsce, gdzie wyrąbano las, karczowisko’; gwarowo pastwisko [NMP, 2009, t. 8, s. 324].

Osada powstała w powiecie włodawskim województwa lubelskiego.

W czasie okupacji niemieckiej (1939–1944) włączono ją do powiatu chełmskiego. Od 1944 r. ponownie w powiecie włodawskim województwa lubelskiego. W 1954 r. weszła w skład powiatu parczewskiego [DzU, 1954, nr 49, poz. 241]. W latach 1975–1998 w województwie bialskopodlaskim. Potem w powiecie parczewskim województwa lubelskiego.

Gmina

Osada wchodzi w skład sołectwa Sosnowica (patrz hasło Sosnowica).

Według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (stan na 1.08.2024) Pasieka ma status osady i nie ma części składowych [https://eteryt.stat.gov.pl/].

W trakcie systematycznych badań powierzchniowych prowadzonych w ramach AZP w roku 1999 odkryto 3 stanowiska (ślady osadnicze). Poza odpadkiem krzemiennym nieznanej chronologii, pozostałe dostarczyły po kilka ułamków ceramiki naczyniowej z bliżej nieokreślonego okresu neolitu, wczesnej epoki brązu (m.in. kultura trzciniecka), późnej epoki brązu-wczesnej epoki żelaza (kultura łużycka), średniowiecza (XIV-XV w.) oraz okresu nowożytnego (w zakresie XVI-XVIII w.). Stanowiska z czasów historycznych stanowią pozostałości po nieznanej aktywności gospodarczej, np. związanej z hodowlą, pasterstwem, gospodarką leśną, uprawą pól, a w kilku przypadkach być może po siedliskach [NID, AZP obszar 72-86 – lokalizacja: PGR Pasieka].

W 1911 r. z Sosnowicy wydzielono majątek Sosnowica D „Pasieka” [APL OCH, HW, sygn. 2/496].

Patrz hasło: Sosnowica

Według spisu powszechnego z 1921 r. Pasieka była niezamieszkała [Skorowidz miejscowości, 1924, t. 4]. W 2021 r. we wsi mieszkało 55 osób [https://www.polskawliczbach.pl].

W okresie międzywojennym istniał folwark Pasieki o powierzchni 67 ha, którego właścicielem był Grzegorz Oleksiuk. Po II wojnie światowej na gruntach podworskich i poukraińskich utworzono PGR Pasieka. Dla jego pracowników wybudowano budynki mieszkalne (bloki i baraki) [Jadczak, 2003, s. 79]. PGR został zlikwidowany w 1992 roku.