Łobaczew Mały

Patrz hasło: Terespol (gmina wiejska).

Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Łobacz. Drugi człon sugeruje, że powstała ona później niż Łobaczew Duży [NMP, 2005, t. 6, s. 344].

Kolonia Łobaczew powstała w powiecie bialskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 w województwie bialskopodlaskim, potem w powiecie bialskim województwa lubelskiego.

Gmina

Kolonia powstała w gminie Kobylany Nadbużne [APL, BKSW, sygn. 3]. W 1933 r. utworzono w niej gromady Łobaczew Mały wieś i Łobaczew Mały kolonia [LDW, 1933, nr 22, poz. 181].

Po likwidacji gmin w 1954 r. wieś weszła w skład gromady Łobaczew Duży [DUWRNwL, 1954, nr 15, poz. 64]. W 1960 r. wieś po likwidacji gromady włączono do gromady Błotków Duży [DUWRNwL, 1959, nr 9, poz. 63]. Od 1973 r. wieś należy do gminy Terespol [DUWRNwL, 1972, nr 12, poz. 239].

Według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (stan na 1.12.2024) wieś nie ma części składowych [https://eteryt.stat.gov.pl/].

W trakcie kwerendy i systematycznych badań powierzchniowych prowadzonych w ramach AZP w roku 2008 zarejestrowano 12 stanowisk, na których zebrano zabytki krzemienne oraz ułamki ceramiki naczyniowej stanowiące głównie ślady osadnicze (z bliżej nieokreślonych pradziejów) oraz siedliska z wczesnego średniowiecza (w zakresie od X do XII w.), także okresu nowożytnego (ślady osadnicze; wieś staropolska) [NID, AZP obszar 59-91 – jedno stanowisko opisano: Łobaczew].

Wieś powstała powstał głównie w wyniku parcelacji majoratu Aleksandra Baranowa (813 ha – patrz hasło: Łobaczew Duży). W 1919 r. jego majątek przejął Skarb Państwa Polskiego, który dokonał rozparcelowania [SRwBP, WKH, sygn. 497]. Utworzono z czasem gromady: Łobaczew Nowy (później Mały) i Łobaczew Nowy Kolonia [Jadczak, 2019a, s. 73].

Patrz: Łobaczew Duży

W okresie II Rzeczypospolitej stanowiący mniejszość mieszkańców wsi, 5 w 1938 r. prawosławni należeli do parafii w Kobylanach [APL, SPB, sygn. 477].

Katolicy obrządku rzymskiego ze wsi należeli do parafii w Terespolu przynależącej do diecezji podlaskiej (siedleckiej). W okresie II Rzeczypospolitej katolicy, 284 we wsi i 28 w majątku (w 1938 r.), należeli do parafii Trójcy Świętej w Terespolu. Obecnie katolicy ze wsi należą nadal do parafii rzymskokatolickiej w Terespolu.

W 1943 r. w Łobaczewie Małym mieszkało 689 mieszkańców [Amtliches, 1943, s. 36]. W 2021 r. we wsi zameldowanych było 239 osób [https://www.polskawliczbach.pl].

Zdecydowana większość mieszkańców Łobaczewa Małego na przestrzeni dziejów utrzymywała się z rolnictwa. Prowadzili oni indywidualne gospodarstwa rolne.

Kapliczki i krzyże. Elementem krajobrazu kulturowego wsi są kapliczki i krzyże przydrożne, które są symbolem wiary okolicznego ludu. Były one od dawnych czasów stawiane na rozstajach dróg, na końcach wsi, czy też dla upamiętnienia ważnych wydarzeń w życiu prywatnym lub całej społeczności. Ich powszechność, nie łączyła się zwykle z zapisywaniem informacji o ich istnieniu.