Popiel

Patrz hasło: Piszczac.

W XIX w. Popiel był uroczyskiem w Dobrynce. Nazwa pochodzi od słowa ‘popiół’ [NMP, 2013, t. 9, s. 157].

Wieś powstała w powiecie bialskim województwa lubelskiego.

W latach 1975–1998 w województwie bialskopodlaskim, potem w powiecie bialskim województwa lubelskiego. Wieś pozostawała w gminie Piszczac. W 1933 r. utworzono w niej gromadę Popiel [LDW, 1933, nr 22, poz. 181]. Po likwidacji gmin w 1954 r. wieś weszła w skład gromady Dobrynka [DUWRNwL, 1954, nr 15, poz. 64]. W 1962 r. po likwidacji tej gromady wieś włączono do gromady Małaszewicze [DUWRNwL, 1961 nr 11, poz. 85]. Od 1973 r.osada należy do gminy Piszczac [DUWRNwL, 1972, nr 12, poz. 239].

Według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju (stan na 1.12.2024) wieś nie ma części składowych [https://eteryt.stat.gov.pl/].

Znalezisko przypadkowe przy budowie linii kolejowej w roku 1951 – płoszcze (grot) krzemienne z wczesnej epoki brązu (kultura mierzanowicka). [Głosik 1960a, 356; 1960b, 350; także Żółkowski 1988, 85; Libera 2001, 147].

Brak informacji o dawnym osadnictwie z systematycznych badań powierzchniowych prowadzonych w latach 1985 i 1985 w ramach AZP [NID, AZP obszary: 61-90 i 61-89].

Nazwa uroczyska Popiel pojawia się w końcu XIX stulecia. Pierwsza informacja o mieszkańcach osady pojawiła się w 1908 r. [APL, CHZD, sygn. 106].

Wieś powstała w wyniku parcelacji części majątku Dobrynka.

Wiadomo, że od co najmniej 1908 r. w kolonii mieszkali prawosławni (16 osób) należący do parafii w Piszczacu [APL, CHZD, sygn. 106]. Katolicy obrządku rzymskiego należeli do parafii rzymskokatolickiej w Piszczacu.

Według spisu powszechnego z 1921 r. w miejscowości w 12 budynkach zamieszkiwało 68 osób, w tym 57 wyznania rzymskokatolickiego, 5 prawosławnego i 6 ewangelickiego [Skorowidz miejscowości, 1924, t. 4, s. 2]. W 1943 r. we wsi mieszkało 94 mieszkańców [Amtliches, 1943, s. 35]. W 2021 r. zameldowanych tam było 76 osób [https://www.polskawliczbach.pl].